Ik ga wel gewoon even mee, anders voelt de ander zich afgewezen.

Grenzen aangeven in bed

“Ik ga wel gewoon even mee, anders voelt hij/zij zich afgewezen…”

Hoe vaak heb je jezelf dit al horen denken? Dat kleine stemmetje dat zegt dat het makkelijker is om mee te bewegen dan om stil te staan bij wat jij eigenlijk voelt. Maar laten we eerlijk zijn: dat is geen overgave. Dat is jezelf kwijtraken.

Het voelt misschien veiliger om te verdwijnen in het moment, om het gewoon te laten gebeuren. Maar dat is niet hetzelfde als genieten. Dat is verdragen.

Echte overgave begint bij veiligheid. Bij voelen wat jij nodig hebt en dat durven uitspreken. Maar dat vraagt moed, want:

• Wat als hij zich afgewezen voelt?

• Wat als het moment stukloopt?

• Wat als je eindelijk zegt wat je wilt… en het wordt niet gehoord?b

Grenzen aangeven voelt eng, omdat je de controle loslaat.

Maar weet je wat je ervoor terugkrijgt? Échte verbinding. Met jezelf, met je lichaam, met je verlangen. Hoe vaker je jouw ‘nee’ durft uit te spreken, hoe veiliger je je voelt. En pas dán ontstaat er ruimte voor een oprechte, ontspannen ‘ja’.

Een grens die wordt gerespecteerd, is óók ontvangen.

Dus voel. Voel waar je ja’s en nee’s zitten. En oefen. Zachtjes, stukje bij beetje. Want jouw grenzen zijn niet het einde van het moment, ze zijn het begin van écht genieten.

👉🏻Wat zou er voor jou veranderen als je zonder twijfel jouw verlangens durfde uit te spreken?

->🌸Liefs Sanne Kielman🌸<- "Een fijn (seks)leven begint bij verbinding"